Combater 1 - Día da Patria 2007
4 pagine
Pubblicato da
ISCA
Copyright :
combater
voceiro nacional de isca!
pola INDEPENDENCIA
e o SOCIALISMO
O espectro do centro percorre as democracias marxe de calquer conflitividade social.
Cando, que sexan aqueles aos que o muro de Berlin
formais europeas.
Todas as...
[Di più]
combater
voceiro nacional de isca!
pola INDEPENDENCIA
e o SOCIALISMO
O espectro do centro percorre as democracias marxe de calquer conflitividade social.
Cando, que sexan aqueles aos que o muro de Berlin
formais europeas.
Todas as forzas políticas desde Isca, dicemos que non existe cisión caeu sobre as súas cabezas, os primeiros en
parecen perseguilo homologándose unhas a entre o político e o social queremos dicer que renunciar á ideoloxía revolucionaria a favor da
outras.
A política convírtese en publicidade nos negamos a esa concepción conservadora mercadotecnia e o espectáculo.
Son curiosanunha fase histórica na que a técnica quer que prioriza a xestión frente a loita na rúa e mente eses mesmos (os que agora prescinden
dominar o discurso.
O papel tradicional que blinda os parlamentos e os plenos munici- de analisar a loita de clases nun país que pasou
reservado á política nas sociedades capitalis- pais aos conflitos e ás problemáticas que a ter perto dun 75% de asalariados entre a súa
tas, de mediación de diferentes conflitos padecemos os que, ainda que cada vez menos, población activa) os que se negan a adecuar a
mediante a representatividade de variados cada catro anos acudimos a votar nas urnas.
estrutura frentista á nosa sociedade concreta
suxeitos ás veces antagónicos (capital- Por iso defendemos a autonomía dos move- co fin de rearticular unha alianza de clases na
traballo, nación dependentes.
.
.
), está a mentos sociais.
Porque entendemos que o que os e as traballadores/as galegos/as se
esvaecerse unha vez que a capacidade de traballo nas institucións non é superior a sintan plenamente representados/as.
decisión das “institucións representativas” nengún outro e porque sabemos que, ante a Pensamos que a pregunta leninista “que
está a pasar aos "consellos de administración" escasa marxe que lle fica á política representa- facer?” é mais necesaria que nunca unha vez
e aos organismos supraestatais e outras tiva institucional, só mediante a autoorganiza- que contemplamos como os vinte e tantos
institucións opacas e á marxe da “soberanía ción de suxeitos políticos diversos e libres de anos de autonomía non foron quen de soluciopopular”.
A política entón pasa a ser a xestión ataduras de calquer tipo, o cambio pode ser nar os graves problemas aos que a nosa nación
do meramente existente, convertíndose en posíbel.
Hoxe é preciso articular unha socie- se enfrenta.
Por unha banda, aquelas caractepropaganda e espectáculo.
Pasa a ser, por dade de homes e mulleres libres que amose o rísticas que nos constitúen como nación
suposto, cousa de “expertos”, “asesores”, potencial constituinte, desde xa, desa Galiza continúan a sofrer agresións sen que o noso
“técnicos” e demais profisioniais desnacionali- independente e socialista que arelamos.
Desde povo conte coas institucións soberanas
zados e desclasados que tanto fan unha a nosa opinión esa articulación social debe precisas para lle facer frente: unha agresión ao
campaña de "marketing" dunha colonia ou dun fuxir de repetir erros do pasado, de sectarimos noso territorio en forma de “marbellización”
champú como dun partido político (todo, ao fin de calquer tipo e, no que se refire ás organiza- estranxeirizante mediante a construcción
e ao cabo, meramente un produto mais, cións políticas, fuxir de buscar hexemonizar as baixo criterios non adaptados ás nosas
dinnos).
A este estado de cousas non vai ser loitas baixo intereses de partido ou eleitorais.
particularidades xeográficas e á nosa idiosinallea a nosa nación por moito que exista unha As mutacións sociais que se están a producir crasia cultural; unha agresión á nosa lingua
forza política como o BNG que ainda mantén na nosa nación baixo o avance da ofensiva por parte do mercado (laboral, mediático…)
características ideolóxico-organizativas que neoliberal trasnacionalizadora deben ser que deixa desprotexidos/as aos/ás galegofaainda a blindan de cair na saca das forzas obxecto de análise por parte de todos aqueles lantes que cada vez son menos; unha agresión
políticas convencionais españolas (asemblea- suxeitos sociais que pretenden calquer tipo de desterritorilizadora mediante o fomento da
rismo, frentismo, pluralidade interna, transformación radical do actual estado de chamada “mobilidade” (emigración para nós)
mantemento dos obxectivos estratéxicos cousas.
Non nos valen cambios estratéxicos que condena a fuxir á mocidade da precariedafundacionais…).
disfrazados de supostas adecuacións tácticas de (maior aquí que noutras zonas do estado) e
A política non é cousa de que homologuen o nacionalismo galego ao que fomenta a saida do país como xeito de
profisionais nen está illada resto de forzas xustificadoras do actual medre persoal; unha agresión económica
nunha burbulla á sistema que mantén á nosa nación na depen- contra os nosos sectores produtivos básicos e
dencia colonial.
Tampouco acreditamos en que mantén á nosa nación na periferia da
ideoloxismos estéticos que seguen instalados división internacional do traballo.
.
.
nos inicios do século XX.
Sorpréndenos, O importante avance institucional do nacionaen todo lismo nos anos da autonomía pensamos que é
caso, un paso mais no proceso de autodeterminación
e de nacionalización das instituicións e que
asi debe seguir sendo, mais
1
[Di meno]
Inserisci un miniCalaméo sul tuo sito Web o blog
